زمینه و هدف: در سال های اخیر بیشتر روی توانایی انجام کار در ارتباط با سلامت فرد تاکید شده است. در این مدل توانایی شغلی تعادلی است بین توانایی کار در فرد و نیازهای کاری وی در شغل مورد نظر. در این مدل سلامت یکی از اجزای مهم توانایی شغلی است نه از فاکتورهای تعیین کننده آن. در این حالت توانایی شغلی می تواند تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله فاکتورهای فیزیکی و روانی-اجتماعی، شغلی، توانایی فیزیکی و ذهنی افراد و شیوه زندگی قرار بگیرد. عدم تعادل بین این فاکتورها و سلامت افراد می تواند با پیامدهای منفی همراه باشد. شغل مامایی از جمله مشاغلی است که در آن ماماها روزانه با استرس بالایی مواجه می شوند که این موضوع توانایی شغلی آنها را تحت تاثیر قرار میدهد. با توجه به یافته های پژوهشی توانایی شغلی ماماها در سطح متوسط است. براین اساس لازم است به منظور بهبود سلامت روان ماماها و در نتیجه افزایش توانایی شغلی آنها اقدام موثری صورت گیرد. در سالهای اخیر، رویکرد مثبت گرایی در سازمانها به عنوان یک رویکرد بهینه به منظور تحت تاثیر قرار دادن نتایج مختلف شغلی مورد توجه قرار گرفته و برخی اندیشمندان تلاش کرده اند مفاهیم آن را به اقدامات و مداخلات عملی تبدیل کنند که طی آن بتوانند نتایج مثبتی را بدست آورند. بر این اساس هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش گروهی مبتنی بر رواندرمانی مثبت گرا بر توانایی شغلی ماماها در شهر مشهد بود. روش بررسی: پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه ماماهای شاغل در مراکز سلامت جامعه-شهر مشهد بود که ابتدا به روش خوشه ای از بین پنج مرکز سلامت جامعه سطح شهر، مراکز 1 و 3 انتخاب شدند. سپس کلیه مراکز و پایگاه های تابعه این دو مرکز لیست شدند و تقسیم مراکز و پایگاه ها به دو گروه مداخله و کنترل به روش تخصیص تصادفی ساده انجام شد. از بین آنها 60 نفر به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل به نسبت یکسان گمارده و به پرسشنامه های " بهزیستی روانشناختی ریف " و " شاخص توانایی شغلی WAI)) "در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون پاسخ دادند. مداخلات رواندمانی مثبتگرا مبتنی بر نظریه بهزیستی سلیگمن درهشت جلسه 2 ساعته(هر هفته 2 جلسه) برای گروه مداخله اجرا شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های تی مستقل، تی زوجی، من ویت نی و ویلکاکسون و تحلیل کواریانس انجام شد. یافته ها: میانگین نمره توانایی شغلی ماماها بین دو گروه کنترل و مداخله، قبل از مداخلات تفاوت آماری معنی داری نداشت (722/0=p) اما پس از مداخلات تفاوت آماری معنی داری داشت (001/0>p). همچنین براساس آزمون ویلکاکسیون، میانگین نمره توانایی شغلی ماماها در گروه مداخله، انتهای مطالعه نسبت به ابتدای مطالعه، تفاوت آماری معنی داری داشت (004/0= p). نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان داد که آموزشی مبتنی بر رواندرمانی مثبت گرا، باعث افزایش توانایی شغلی ماماها شده است. از اینرو پیشنهاد می شود به منظور ارتقای بهزیستی روان شناختی و در نتیجه توانایی شغلی ماماها می توان مداخلات رواندمانی مثبتگرا را در دوره های آموزشی ضمن خدمت کارکنان گنجاند.

هدف: بررسی اثربخشی روان درمانی مثبت گرا بر اضطراب مرگ و کیفیت خواب زنان مبتلابه ام اس شهر بیرجند روش: روش این پژوهش نیمه تجربی از نوع پیش­ آزمون-پس­ آزمون با گروه کنترل بود. نمونه ی پژوهش شامل 24 زن بود که از میان بیماران زن مراجعه کننده به درمانگاه های شهر بیرجند در سال 1397 به صورت در دسترس انتخاب شدند. این 24 نفر به صورت تصادفی ساده در دو گروه مساوی آزمایش و کنترل گمارده شدند. مداخله به شیوه گروهی، طی 8 جلسه بر روی گروه آزمایش اجرا شد. ابزار مورداستفاده در این پژوهش شامل شاخص کیفیت خواب پیتزبرگ و اضطراب مرگ تمپلر بود که آزمودنی ها در مرحله پیش­ آزمون و پس­ آزمون به سؤالات آن ها پاسخ دادند. برای تجزیه وتحلیل داده­ ها از تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین افراد گروه آزمایش وکنترل در اضطراب مرگ و کیفیت خواب تفاوت معنی داری وجود دارد (001/0>p). بنابراین مداخلات روان درمانی مثبت گرا باعث کاهش اضطراب مرگ و بهبود کیفیت خواب افراد مبتلابه ام اس زنان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است.

مثبت اندیشی، یکی از مؤلفه های اصلی رهبری اثربخش در سازمان های امروزی است. اهمیت مثبت اندیشی سبب شد تا هدف از انجام این مطالعه، طراحی مدل زمینه ای رهبری مثبت گرا باشد. این مطالعه ازنظر روش در حوزۀ مطالعات تفسیرگرایانه بر پایه نظریۀ داده بنیاد قرار دارد. نمونه گیری در این مطالعه با استفاده از روش گلوله برفی انجام شد. تعیین حجم نمونه براساس اصل اشباع نظری صورت گرفت که درنهایت، داده های این مطالعه از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 14 نفر از شرکت کنندگان پژوهش به پایان رسید. استادان دانشگاه با تخصص های مدیریت رفتار سازمانی، مدیریت منابع انسانی، مدیریت آموزشی و مدیران مدارس و سازمان های آموزش و پرورش، شرکت کنندگان این مطالعه را تشکیل داده اند. نتایج این مطالعه به شناسایی 25 کد انتخابی، 77 کد محوری و 355 کد باز منجر شدند. یافته های این مطالعه 25 کد انتخابی را در 6 طبقه اصلی شامل شرایط علّی، پدیدۀ مرکزی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها دسته بندی کرد. یافته های این مطالعه ویژگی های شخصیتی، نگرش و ادراک، ارزش های محوری سازمان، حلقه های ارتباطی، هدف محوری و مهارت های رهبری را عوامل اثرگذار بر رهبری مثبت گرا نشان داد.

عملکرد ورزشی صفتی پیچیده است که تحت تاثیر فاکتورهای جسمانی و روانی قرار می گیرد. هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط علی شاخص های توسعه رفتار سازمانی مثبت گرا و ارتقای عملکرد فوتبالیست های نخبه کشور بود. تحقیق حاضر به لحاظ هدف از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر نوع جستجوی داده ها از نوع کمی و از حیث روش تحلیل توصیفی-همبستگی بود که جمع آوری داده ها به صورت میدانی انجام شد. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه فوتبالیست های شاغل در لیگ برتر فوتبال و تیم های ملی کشور در سال 1399 برابر 736 نفر می باشد. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و کرجسی تعداد 256 نفر تعیین که به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. جمع آوری داده ها از طریق پرسشنامه 45 عبارتی محقق ساخته شاخص های اثر گذار بر رفتار سازمانی مثبت گرا و پرسشنامه 22 عبارتی ارتقاء عملکرد ورزشکاران در مقیاس 5 گزینه ای لیکرت صورت پذیرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی و با کمک نرم افزار SPSS نسخه 21 و LISREL نسخه 8/8 انجام شد. آزمون معادلات ساختاری نشان داد که بین شاخص های توسعه رفتار سازمانی مثبت گرا و ارتقای عملکرد فوتبالیست های نخبه کشور ارتباط علی وجود دارد. این یافته می تواند توسط مسیولین فدراسیون، باشگاه ها و مربیان در جهت ارتقاء عملکرد فوتبالیست ها از طریق توسعه رفتارسازمانی مثبت گرا، مورد توجه قرار گیرد.